تربیت فرزند دختر – راه و روش تربیتی فرزندان دختر چگونه است

هر چقدر هم که برای والدین سخت و آزاردهنده باشد اما این باعث نمیشود کودک شما به دلیل انجام کاری که کودکان طبیعتا انجام میدهند از نظر شما یا دیگران اهریمن جلوه کند. فرزندشان این آموزش ها و تعالیم را از بیرون و از دیگران فرا خواهد گرفت. گاه شاهدیم که بچه ها به بازی هایی مثل دکتر بازی می پردازند که این از سر کنجکاوی و شناخت است اما گاهی هم می بینیم بازی ها با بچه های بزرگتر انجام می شود که اینها ممکن است به بچه ها آسیب بزند و رفتار غیر طبیعی و نگران کننده است. نگران نباشید او هنوز هم همان کودک شیرین ، مهربان ، کامل و فرشته ای کوچک است . این کار به کودکان یاد میدهد که بیش از اندازه نگران بدن خود شوند و ممکن است از دوستان و همسن و سالهای خود برای خوردن چیزهای خاص سؤال کنند. این هم یکی از عبارتهای بدی است که احتمال دارد به کودک خود در زمان ناراحتی بگویید. کودک شما در این حالت سعی میکند با شما ارتباط برقرار کند و احساساتش را با شما در میان بگذارد. او فقط کمی بیشتر به توجه ، تربیت و احتیاط نیاز دارد شما باید چگونگی تربیت کودکان یک ساله خود را بیاموزید .

در یک سالگی کودک تفاوت عمده ای با چندماهگی خود دارد . البته این مورد در قانون جدید حمایت از خانواده پیشبینی شده است و پیش از آن پسر تا دوسالگی و دختر تا 7 سالگی با مادر بود و این جدایی پسر و مادر در سن کم پسر لطمه روحی بزرگی به هر دو وارد میکرد به این ترتیب قانونگذار در این قاعده تغییری ایجاد کرد و اکنون تا هفت سالگی فرزند چه پسر باشد و چه دختر، نزد مادر زندگی میکند که این به نفع سلامت روحی کودک است. کودکان باید در مورد ابراز احساسات خود احساس راحتی کنند و این که به آنها گفته شود آنقدرها هم موضوع مهمی نیست که بزرگش میکنی، باعث میشود آنها از خودشان سؤال بپرسند. و سپس او تبدیل یک کودک نو پا میشود والدین ممکن است کمی احساس نگرانی کنند مخصوصا وقتی برخی از رفتار نوزاد نوپا خود را میبینند . از آنجا که کودک یک ساله می داند که چه میخواهد و زمانی که چیزی را میخواهد ( مثل ترک پارک زمانی که به او بگوئید هنگام رفتن به خانه است ) بر آن پافشاری میکند .

در پاسخ به مطالب زیر توجه کنید : 1- خداوند متعال در سوره فرقان یکی از ویژگی های بندگان راستین را توجه خاص به تربیت فرزند و خانواده خویش می داند تا آن جا که آنها برای خود در برابر آنها احساس مسئولیت فوق العاده ای می کنند چنان که می فرماید: «آنها پیوسته از درگاه خدا می خواهند و می گویند پروردگارا از همسران و فرزندان ما کسانی قرار ده که مایه روشنی چشم ما گردد» مسلما چنین افرادی آنچه در توان دارند در تربیت فرزندان و همسران و آشنایی آنها به اصول و فروع اسلام و راه های حق و عدالت، فروگذار نمی کنند و در آنجا که دستشان نمی رسد دست به دامن لطف پروردگار می زنند و دعا می کنند. جملاتی که ما آنها را معرض آن قرار میدهیم بیشتر شبیه چیزی هستند که با خودشان همیشه حمل میکنند؛ گاهی چند ماه و گاهی یک عمر.

به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری برنا؛ از آنجا که ما همیشه نمیتوانیم کودکان خود را نسبت به کلماتی که در محیط پیرامون خود در معرض آن قرار میگیرند محافظت کنیم، اما میتوانیم مطمئن باشیم کلماتی که خودمان در زمان صحبت کردن استفاده میکنیم پرروشدهنده، حمایتکننده و سرشار از عشق و محبت هستند نه مخرب و آزاردهنده. پدر یا مادری که عهدهدار حضانت فرزند نیست، چگونه میتواند فرزندش را ملاقات کند؟ گذشته از نگهداری و تامین معاش کودک، تربیت او نیز بهعهده پدر و مادر و یا کسی است که دادگاه حضانت را به او میسپارد. بنابراین، آگاهی و اطلاع از حرفهایی که به کودکان خود میزنیم بسیار اهمیت دارد زیرا باید اطمینان حاصل کنیم که با حرفهایمان به جان کودک خود زخمهایی نزنیم که مدتها التیام نیابند یا تا آخر عمرش ماندگار باشند. البته این را هم باید بگویم که دیدگاههای جدید فلسفه تعلیم و تربیت، برخلاف دیدگاه روسو که مخالف سرسخت مداخله تربیتی بزرگسالان بود، طرفدار مداخله صحیح بزرگسالان هستند.

دیدگاهتان را بنویسید